ب : مرز بندى بين شيعه و سنى ابن تيميه معتقد است براى ايجاد تفرقه ميان مسلمانان و مرزبندى بين شيعه و سنى ، سزاوار است كه از مستحبات و سنتهاى ثابت پيامبر اكرم ( ص ) دست برداشته و آن را كنار بزنيم . او مىافزايد : اگر امرى مستحبى جزو شعار شيعه شود و به آن عمل كنند ، مناسب است - پيروان ابن تيميه - به آن مستحب عمل نكنند ؛ زيرا به عقيدهء وى مصلحت تفرقه‌اندازى و مرز بندى براى تشخيص و شناخت شيعه از سنى و تمييز از همديگر ، از مصلحت عمل به مستحبات و سنت ثابت شده در شرع اسلام ، برتر و اولى است ! آنجا كه مىگويد : « و من هنا ذهب من الفقهاء ، إلى ترك بعض المستحبات إذا صارت شعاراً لهم - أى الشيعة - فإنّه وإن لم يكن الترك واجباً لذلك ، و لكن فى إظهار ذلك مشابهة لهم ، فلا يتميز السنى من الرافضى ، ومصلحة التميز عنهم لأجل هجرانهم ومخالفتهم أعظم من مصلحة هذا المستحب » . « 1 » آيا عمل كردن شيعه و پايبندى آنان به سنتها و مستحبات‌شرعى ، نقطهء ضعف وضدارزش‌شمرده مىشود ! ؟

--> ( 1 ) . منهاج السنه ، ج 2 ، ص 143